ดินเนอร์กับKorean house

posted on 15 Sep 2009 08:38 by bachelorette

 

 

อา...า....า.....า.....า  ในที่สุดก้อได้หยุดยาวซ้ากกกกที

หลังจากทีสอบเสร็จแล้ว   และก้อตกเรียบร้อยแล้วด้วย

จากวันนี้ยันวันอาทิตย์แนะ^ ^~

แต่นั่นก้อไม่ได้หมายความว่าเป็นข่าวดีซะทีเดียวหรอก-*-

เพราะถ้าหากหยุดอยู่บ้านแล้วหล่ะก้อ........   

มันก้อจะไม่มีเรื่องให้อัพน่ะซิ      โอ้ ไม่นะจอร์จ!!!!!

แต่ไม่ว่ายังไงก้อเหอะ    อัพบล็อคนี้ให้มันเสร็จๆปายก่องเลี้ยวกังงิ

 

 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -!!!!! ~(*0*)~ !!!!!! - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  

 

ความจริงเอ็นทรี่เนี้ย   เป็นภาคต่อจากเอ็นทรี่ที่แล้ว

หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการไป church .......

 

ก้อเกิดอาการถูกเพื่่อนครอบงำ-*-      สะกดจิตให้ไปกินดินเนอร์ที่บ้านด้วยซะอย่างั้ล

ด้่วยเหตุผลที่ว่า she เคยสัญญาเอาไว้

ว่าจะทำอาหารประจำชาติของ she ให้กิน

นั่นก้อคือ!!!!  อาหารเกาหลี

 

she ซึ่งเป็นผู้ให้สัญญาและ she ก้อทวงสัญญาเองซะเสร็จสรรพ

ประมาณว่าบังคับกันทางอ้อมว่างั้ลเถอะ

 

แต่อันที่จิง ถ้าจขบ.จะเลือกปฏิเสธแล้วล่ะก้อ

มันก้อมิผิดเลย เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้น........

ล้วนเกิดขึ้นจากความไม่แน่นอนของ she ทั้งสิ้น

ไม่แน่นอนยังไงหน่ะหรอ!!?  

เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้เห็นภาพ  จขบ.ขอย้อนลำดับเหตุการณ์ให้ดังต่อไปนี้!!!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา.........

 ในขณะที่จขบ.กำลังอัพบล็อคด้วยความเมามันอยู่นั้น 

  ก้อมีเสียงข้อความเข้า...... ติ๊ดๆ...ติ๊ดๆ........

  แม่นางโลเล : "Do u have time time today?" "วันนี้พอจะมีเวลาป่าว?"

            จขบ. :   "yes, why?" "อืม ทำไมหรอ?"

  แม่นางโลเล : " I want to meet u, shall we have dinner together? I have time from now

                         untill 6 o'clock."

                       "ฉันอยากเจอเทออ่ะ จะกินดินเนอร์ด้วยกันไม๊ ฉันมีเวลาถึง หกโมง"

            จขบ. : "what time shall we meet?"  "เจอกันตอนกี่โมงหล่ะ?"

  แม่นางโลเล : " how about 5 o'clock?"  "ตอน 5 โมงเป็นงัย?"

           จขบ. : "okay ^ ^~"  "โอเค ^ ^~"    <<<<จะแปลเพื่อ?

 

   แต่ ณ ตอนนั้น จขบ.หารู้ไม่ว่าเวลา ปาเข้าไป 4.50 แล้ว 

   ซึ่งก้อหมายความว่า  เหลือเวลาอีกแค่ 10นาที!!!!!!! 

   ให้ตายเถอะ มิกกี้เมาส์!!!!!  

   -ต่อให้วิ่งผ่านน้ำ

   -หรือไม่ใส่เสื้อผ้า

   -ผมเผิมไม่ต้องจัด

  -หรือหน้าเหน้อไม่ต้องเตรียม

   -ให้รีบให้ตาย......มันก้อไม่ทันอยู่ดี-*-

 

  กว่าจะส่งเมสเสจกลับไปตอบก้อกินเวลาไป 5 นาทีแล้ว

 

  และอย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่า

  รถบัสที่นี่ มันมีเวลาการวิ่งของมัน

  ถ้าจะรอสุ่มสี่สุ่มห้า  มันก้ออาจจะโชคดี  

  แต่คงไม่ทุกครั้งเสมอไปหรอกใช่มะ~

 

  ด้วยเวลาอันจำกัดแล้ว   มันทำให้จขบ.ทำแทบจะทุกข้อที่กล่าวมาข้างต้น

  ยกเว้นข้อ 2 ข้อเดียว-*-    

  สงสารคนอื่นเค้าหน่ะ  เสียสายตาแย่

 

  จนเมื่อแต่งตัวเสร็จพร้อมออก   

  she ก้อโทรมาอีกครั้งหนึ่ง

  แล้วก้อเอ่ยวาจาบาดใจยิ่ง  นั่นคือ....

  แม่นางโลเล :  " แค่ 1 ชม. มันน้อยไปอ่ะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้แล้วกัน โอเคนะ"  

  จขบ. : .............(อึ้งไป 10วินาที)........... " อะ อะ โอเค "

 

 

 - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  -- -  จบข่าว - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

 

  บทจะนัดก้อนัด   บทจะเปลี่ยนใจ she ก้อช่างไม่ปราณี

  นี่ดีนะ ที่ไม่ขึ้นรถบัสไปก่อนแล้วค่อยโทรมาบอก

  แหม ให้ตายเถอะเสี่ยวเอ้อ

  แม่นางช่างจิตใจโลเลยิ่งนัก

 

 

 สรุปแล้วก้อเรยกลายมาเป็น ดินเนอร์ในครั้งนี้เนี่ยแหละ

 

 she ได้ทำการลากเราไปที่ korean house

 ซึ่งก้อคือ บ้านโฮมเสตย์ใหญ่ๆ ที่เด็กนักเรียนเกาหลีมาเรียนที่นี่

 ด้วยทุนของรัฐบาล พักอยู่ร่วมกัน

 มีทั้งหมด 2 หลัง

 หลังนึงก้อพักอยู่คร่าวๆ ประมาณ สิบกว่าคน ไม่เยอะไม่น้อย

 

 และ she ก้อโชว์ฝีการทำอาหารให้เราได้ชม

 แต่ต้องอภัยด้วยที่รูปภาพนั้นมีน้อยเหลือเกิน

 ทั้งนี้เพราะเค้าเดินกันเต็มครัว  ประมาณ 6-7 คน

 ก้อเรยไม่กล้าเข้าไปเกะกะซักเท่าไหร่

 เพราะกลัวช่างเล็กเสียเหลือเกิน

 

 

 มาเข้าเรื่องกันเรยดีฟ่า

 กับเมนูแรก  นั่นคือ!!!!!!!

 

 Image028.jpg โอ้ๆๆ น่ากิงมั่กๆ!!!!! picture by ginggaboo

 

 อย่าได้ถามเรยว่ามันคืออะไร   เพราะมันไม่มีชื่อ

 มันเป็นเพียงอาหารที่ผัดขึ้นมามั่วๆ

 เพราะวัตถุดิบที่มีอยู่นั้น    มิเพียงพอ-*-

 รู้เพียงอย่างเดียวว่า  มันใส่ต๊อกบกกีเยอะมาก

 

 ถ้าจะถามว่า ต๊อกบกกี นั้นคืออะรัย?

 ใครที่อ่านบล็อคของพี่ sage_nu มาแล้วน่าจะทราบ

 

 มันเหมือนกับแป้งอะไรซักอย่าง

 เหนียวๆ หนึบๆ จืดๆ  ไอ๋หยา ไอ๋หยา

 จขบ.ยังสยองกะรสชาติของมันมิหาย

 เอาเป็นว่า ถ้าใครมีโอกาส ก้อลองๆไปทานดู

 

 ส่วนอาหารเมนูต่อไป

 นั่นคือ!!!!!

 

 Image029.jpg สปาเก็ตตี้ ซีฟู้ด ชีสท่วมๆ picture by ginggaboo

 

 สปาเก็ตตี้ซีฟู้ด ท่วมชีสสสส [เมนูนี้ฝีมือคนจีน]

 มองเห็นชีสกันมั้ยก๊ะ?  ถ้ามองเห็น จขบ.คาดว่า ท่านผู้อ่านคงจะเกิดภาพหลอน

 เพราะว่าชีสนั้นยังไม่ได้ราด-*-

 

 แล้วทำไมไม่ถ่ายมาตอนราด?

 คำตอบก้อคือ ชีสมันท่วมมากกกกกกกก

 ท่วมจนถึงขนาดว่า  แทบจะมองไม่เห็นเส้นสปาเก็ตตี้

 เกรงว่าถ้าถ่าย ณ ตอนนั้นแล้ว   มันอาจจะกลายเป็นก๋วยเตี๋ยวน้ำชีสไปเรยก้อด้าย

 

 

Image030.jpg กินกันอย่างเอร็ดอร่อยจิงๆ picture by ginggaboo

 

 สรุปแล้ว ทุกคนก้อกินกันอย่างไม่มีใครแคร์ใคร

 แม้กระทั่งบอกว่าจะถ่ายรูป......     

  .......ก้อยังไม่มีใครแคร์อยู่ดี.........

 

 หลังจากที่จขบ.อิ่มแปร้แล้ว  ก้อเริ่มตีตัวออกห่าง

 มาถ่ายรูปอย่างที่เห็น

 

 มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่แคร์

 

                       Image035.jpg หันมาเต๊ะท่าซะงั้ล picture by ginggaboo

 

 ตั้งกล้องปุ๊บ  เต๊ะท่าปั๊บ   มิมีปฏิเสธกันแม่แต่แอะเดียว-_-;

 

                - - - - - -She ช่างแน่จริงๆ!!!!!!- - - - - -

 

 

 

 

 

 

 

 


               

 

 

 

 

edit @ 15 Sep 2009 12:46:48 by BaChEloRette

edit @ 15 Sep 2009 12:47:34 by BaChEloRette

edit @ 15 Sep 2009 12:54:57 by BaChEloRette

edit @ 15 Sep 2009 12:57:48 by BaChEloRette

Comment

Comment:

Tweet

ชีสหลอนเนอะ =.,=
น่ากิน... แต่ละเอนทรี่ของจขบ.นี่ทรมานกระเพาะจริงๆนะครับเนี่ยยย~ หุๆ

#3 By Zoldyke on 2009-09-23 15:00

เหลืองๆนั่นไม่ใช่ชีสหรอกเหรอ หรือจะหลอนจริงๆ
ถ้างั้นจานที่มันมีน้ำปริ่มเหมือนจานราดหน้าน่ะ
ใช่สปาเกตตี้ท่วมชีสที่ว่าไหม เห็นลายจานเหมือนจะใช่
เพื่อนเกาหลีนี่ บางคนก็ฮากำลังดี บางคนก็ไม่ไหวจะทน big smile

#2 By cobaltblue on 2009-09-21 17:22

๕๕๕+
อยากจะบอกว่าผู้อ่านคนนี้เห็นชีสแล้ว..
(อาการภาพหลอนมันกำเริบ เอิ้กๆๆ)

แหม...เห็นแล้วน่ากินจริงๆเลยนะเนี่ย!!
หิวข้าวขึ้นมาทันควัน

#1 By Zoldyke on 2009-09-16 11:40